John Barth, Herman Wouk, John Cheever, Dashiell Hammett, Georges Eekhoud

De Amerikaanse schrijver John Barth werd geboren op 27 mei 1930 in Cambridge, Maryland. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 en ook mijn blog van 27 mei 2010


Uit: The End of the Road


“What the hell for?”

Rennie had started out with pretty firm, solemn control, but now she got choky and couldn’t, or wouldn’t, answer the question.

“Has he turned you out?”

“No. Can’t you understand why he sent me up here? Please don’t make me explain it!” Tears were imminent.

“Honestly, I couldn’t guess, Rennie. Are we supposed to reenact the crime in a more analyzable way, or what?”

Well, that finished her control; the head-whipping began. Rennie, incidentally, looked great to me. She’d obviously been suffering intensely for the past few days, and, like exhausted strength, it lent her the sexual attractiveness that tormented women occasionally have. Tender, lovelike feelings announced their presence in me.

“Everything that’s happened wrenches my heart,” I said to her, laying my hand on her shoulder. “You’ve no idea how much I sympathize with Joe, and how much more with you. But he sure is making a Barnum and Bailey out of it, isn’t he? This sending you up here is the damnedest thing I ever heard of. Is it supposed to be punishment?”

“It’s not ridiculous unless you’re determined to see it that way,” Rennie said, tearfully but vehemently. “Of course you’d say it was, just so you won’t have to take Joe seriously.”

“What’s it all about, for heaven’s sake?”

“I didn’t want to see you again, Jake. I told Joe that. He told me everything you said to him last night, and at first I thought you were lying all the way. I guess you know I’ve hated you ever since we made love; when I told Joe about it, I didn’t leave out anything we did–not a single detail–but I blamed you for everything.”



John Barth (Cambridge, 27 mei 1930)



De Amerikaanse schrijver Herman Wouk werd geboren op 27 mei 1915 in New York. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 enook mijn blog van 27 mei 2010


Uit: A Hole In Texas


„Poking here and there, Carpenter spied the bedraggled creature under a padded lounge chair. Okay, Sweeney! He crouched to grab the beast. Sweeney inched rearward just beyond his grasp, blinking at him. Standard cat maneuver, but this was no time for such foolery, so Carpenter kicked the chair aside and pounced on the cat. With an electric stab of pain, his back went out. Three weeks of slow healing, shot in an instant! He had pulled a muscle playing tennis, with an overhand smash at set point plunk into the net; and now this, no tennis for at least another three weeks. Standard Carpenter performance, he thought, clutching at his throbbing back. Guy’s colleagues regarded him as a top man in high-energy physics, his wife Penny adored him when he remembered to take out the trash, but he had a downbeat opinion of Dr. Guy Carpenter, due to a perfectionist bent always nagging at his self-esteem.
“Bad cat,” Penny said as he brought Sweeney in, meowing in outrage. Muffled in a bathrobe, she was drying her hair. “Good Lord, you’re drowned. I hope you didn’t catch your death. The Project Scientist phoned in a huge tizzy —”
“Call her back, say I’m on my way.”
Wincing at each move, he dressed, limped out to the garage, and eased himself into his car. When he pressed the garage-door opener, nothing happened. What now? Low battery? He lurched to Penny’s car and tried her remote. It did not work, either. The wall button goosed the door to rattle upward a foot, then it halted. He had never before tried using the manual lift. How did it work, exactly? He grasped the thick rough cord in both hands and with excruciating pain hauled the screeching door halfway up, where it stuck. His lower back aflame, pulsating, he called the Project Scientist on his cell phone to beg off from the meeting.“


Herman Wouk (New York, 27 mei 1915)




De Amerikaanse schrijver John Cheever werd geboren op 27 mei 1912 in Quincy, Massachusetts. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009 enook mijn blog van 27 mei 2010


Uit: Verscheurde stilte. De dagboeken (Vertaald door Frank van Dixhoorn)


„De middelbare leeftijd gaat gepaard met mysterie, met mystificatie. Het enige wat ik tegenwoordig merk is een zekere eenzaamheid. Zelfs de schoonheid van de buitenwereld lijkt in verval, ja, zelfs de liefde. Voor mijn gevoel is het ergens misgelopen, ergens scheef gegaan, maar ik weet niet wanneer en ik geloof niet dat ik daar achter zal komen.

Ik denk nu al een week aan Leander, Betsey, en Eben zonder dat ik een woord op papier krijg, zonder enige vooruitgang. En zo zie ik al mijn plannen — de reis naar Genua, et cetera — in duigen vallen. Is er iets elementairs aan de hand met die drie, waardoor ik ze niet in mijn vingers krijg? Vanmorgen bedacht dat ik de opera zal laten schieten.

Gisteren was het regenachtig en neerdrukkend bewolkt. Om vier uur met B. over Holbrook Road naar de K.’s gelopen. Het waaide inmiddels, en daardoor klaarde het op. Nu de bewolking verdween voor een gloed van kleur en de zon doorbrak in de vallei, kreeg het uur van de dag iets groots en meeslepends. Backgammon en gin.

Een middag schaatsen bij de Newberry’s. Het einde van een heel koude winterdag. Door de kou trok het ijs samen, en maakte een bulderend lawaai. Toen we over het bevroren veld naar het huis liepen hoorden we het bulderen. ’s Avonds zijn we teruggegaan. We waren de enigen op de vijver. De hond van de G.’s blafte. Geen maan, en het ijs was zwart. Toen ik naar het midden van de vijver reed leek het aantal sterren dat ik kon zien verveelvoudigd. Ze leken kwistig uitgestrooid, als een vlaag sneeuwvlokken. Toen ik terugschaatste naar de rand van de vijver leken ze weer in aantal af te nemen. Ik was verbijsterd. Misschien lag het aan de whiskey en de wijn. Misschien aan mijn volstrekte onwetendheid op het gebied van kosmologie.“


John Cheever (27 mei 1912 – 18 juni 1982)




De Amerikaanse schrijver Dashiell Samuel Hammett werd geboren in Saint Mary’s County (Maryland), op 27 mei 1894. Zie ook mijn blog van 27 mei 2009enook mijn blog van 27 mei 2010


Uit: The Maltese Falcon


„She was tall and pliantly slender, without angularity anywhere. Her body was erect and high-breasted, her legs long, her hands and feet narrow. She wore two shades of blue that had been selected because of her eyes. The hair curling from under her blue hat was darkly red, her full lips more brightly red. White teeth glistened in the crescent her timid smile made

Spade rose bowing and indicating with a thick-fingered hand the oaken armchair beside his desk. He was quite six feet tall. The steep rounded slope of his shoulders made his body seem almost conical–no broader than it was thick–and kept his freshly pressed grey coat from fitting very well.

Miss Wonderly murmured, “Thank you,” softly as before and sat down on the edge of the chair’s wooden seat.


Humphrey Bogart in de film uit 1941



Spade sank into his swivel-chair, made a quarter-turn to face her, smiled politely. He smiled without separating his lips. All the v’s in his face grew longer.

The tappity-tap-tap and the thin bell and muffled whir of Effie Perine’s typewriting came through the closed door. Somewhere in a neighboring office a power-driven machine vibrated dully. On Spade’s desk a limp cigarette smoldered in a brass tray filled with the re-mains of limp cigarettes. Ragged grey flakes of cigarette-ash dotted the yellow top of the desk and the green blotter and the papers that were there. A buff-curtained window, eight or ten inches open, let in from the court a current of air faintly scented with ammonia. The ashes on the desk twitched and crawled in the current.

Miss Wonderly watched the grey flakes twitch and crawl. Her eyes were uneasy. She sat on the very edge of the chair. Her feet were flat on the floor, as if she were about to rise. Her hands in dark gloves clasped a flat dark handbag in her lap.“


Dashiell Hammett (27 mei 1894 – 10 januari 1961)



De Belgische Franstalige schrijver
Georges Eekhoud werd in Antwerpen geboren op 27 mei 1854. Zie ook mijn blog van 27 mei 2007 en ook mijn blog van 27 mei 2009 enook mijn blog van 27 mei 2010


Uit: La faneuse d’amour


„Lorsque, devenue comtesse d’Adembrode, Clara Mortsel s’éprit de la nature campinoise, parfois le décor oublié de sa première enfance, écoulée dans une autre région rurale, revenait à sa pensée.

La famille de Clara était originaire du canton de Boom, de ces polders gras et argileux qu’alluvionnent le Rupel et l’Escaut. Sa mère, orpheline élevée par charité, sortit de l’ouvroir vers les dix-huit ans, avec quelques connaissances manuelles, outre la lecture, l’écriture et les quatre règles, et se mit, sur la recommandation des religieuses, au service d’une dame de qualité retirée à la campagne près d’Hemixem, après que, ravies de l’intelligence et de la gentillesse de la petite, les soeurs eussent vainement essayé de la coiffer du béguin. Une piquante brunette, la camériste de la douairière de Dhose! On vantait surtout ses yeux qu’elle avait très noirs et régulièrement fendus et sa chevelure indisciplinée. Elle savait ses avantages, aimait à se les entendre énumérer. Aucun ne les lui détaillait aussi complaisamment que Nikkel Mortsel, le briquetier, un courtaud membru, âgé de vingt ans. Il

avait la joue plutôt cotonneuse que barbue, la parole facile et l’oeil polisson. Nikkel Mortsel, s’était bientôt accointé de cette éventée de Rikka, toujours à la rue, du côté des briqueteries, le panier au bras par contenance.“


Georges Eekhoud (27 mei 1854 – 29 mei 1927)