Margaret Drabble, Kristin Gore, Thomas Kling, Carel Peeters

De Engelse schrijfster Margaret Drabble werd geboren op 5 juni 1939 in Sheffield, Yorkshire. Zie ook alle tags voor Margaret Drabble op dit blog.

Uit: The Red Queen

„This hard school served me well in my hard life. My mother, too, endured hardship in her early years. I used to wonder, childishly, whether it was my longing for red silk that brought all these disasters upon me and my house. For my desire was fulfilled, but no good came of it, and it brought me no happiness.
I was still a child when I received a red silk skirt of my own. It was brought to me from the palace, with other precious garments made for me at the queen’s command. I was presented with a long formal dress jacket of an opaque leaf-green brocade, and a blouse in buttercup-yellow silk with a grape pattern, and another blouse of a rich pale foxglove silk. I had been measured for these robes by the matron of the court, and they were lifted out and displayed to me by a court official, with much ambiguous and bewildering deference. I think my response to these rich and splendid artefacts was lacking in spontaneous delight and gratitude, though I did do my best to conceal my fear.
The red silk skirt was not a gift from the palace, although it was included in the fine royal display of gifts. I was to learn later that it had been made for me by my mother, as a reward and as a compensation for my elevation. She had made it secretly, at night, hanging curtains over her windows to hide the lights in her chamber as she worked. This is how she performed many of her household tasks – discreetly, quietly, modestly. My mother liked to hide her thrift and industry, and she avoided compliments on her domestic labours. At this time, I knew nothing of this special undertaking on my behalf. I stared at the red silk skirt in ungracious silence.

My mother reminded me that I had once expressed a wish for such things, and she watched my face for smiles of gratitude. I did not remember having expressed this wish, but I confess that she was right to have divined it in me. But now I was too sad and too oppressed to raise my eyes to look at my new finery. My illustrious future hung heavily upon me. I was nine years old, and I was afraid.“

Margaret Drabble (Sheffield, 5 juni 1939)


De Amerikaanse schrijfster Kristin Carlson Gore werd geboren op 5 juni 1977 in Carthage, Tennessee Zie ook alle tags voor Kristin Gore op dit blog.

Uit: Sweet Jiminy

Jiminy Davis missed sleeping. She missed reading for pleasure and having friends and feeling confident that life held some certain purpose, but mostly, she missed sleeping. She’d always been very good at it, and she considered the fact that this skill was not valued in the corporate legal world of which she was now a part a deeply unfortunate fact. However, she was growing as accustomed to casual injustice as she was to the wincing way her thoughts now javelined through her chronically exhausted brain: both apparently came with the territory, and both gave her horrible headaches.

She knew that as a rising second-year law student she was lucky to have landed a summer associate job at a prestigious Chicago firm, yet this knowledge did nothing to alleviate a debilitating sense of panic. Because instead of feeling inspired and engaged — on the cusp of exhilarating professional opportunity — Jiminy felt listless and demoralized and utterly, prematurely, spent.

Perhaps it was this extreme exhaustion that prevented her from being seriously injured by the bike courier who slammed into her as she trudged, laden with heavy file folders and dark thoughts, through the courtyard between the firm’s twin towers. Instead of tensing and shattering, her body sank inward and down like a saggy mattress, and she found herself grateful for an excuse to close her eyes. When she finally opened them, she noted that the red-faced courier was wearing a T-shirt that read “Tupelo Honey.” As she stared up at it, surrounded by hundreds of billable hours of work she didn’t believe in, splayed around her on the hot concrete, something deep inside her suddenly pulled up short. And she understood, instinctively, that she was done. “

Kristin Gore (Carthage, 5 juni 1977)


De Duitse dichter en schrijver Thomas Kling werd geboren op 5 juni 1957 in Bingen. Zie ook alle tags voor Thomas Kling op dit blog.

Film und mündliche Mitteilung

ein heimatgedicht? die andere rheinseite:
ich seh das wie im film; in alter schreibweise.
letterngehetzt. schreib mir 45

zeilen! ich schrieb fünfundvierzig.
danach? gingen wir in den ratinger hof;
wir waren hofgänger (mündliche mitteilung).

und sahen:
die soundsovielten,
die üblichen, bilder pro sekunde:

von lichtpfeilen getroffener sebastian. die tonspuren
nicht zu löschen. ich hatte die kürzel


Fallstudie (»nichts zu machn«)

durchlässige blattstaffage,
-reiche allee; geradewegs kribbelnde
augenstrapaze, überdosis ameisenlicht:
wird ausm sattel gerissn,
aus der kurve rinnsal, gekrümmte
grabenlage das geht in flammen auf

liegt in züngelnder montur;
in den höfen
ein hahn, tuckernder acker, ein
krähendes sägewerk; vorm gipsernen
siegfriedwald residieren wortlos
die zwanziger jahre;
verschmauchte decke (seltsam verdreht);
im blaulicht, herzsuche,
werden dem mann (verdrehter ikarus)
helm und fliegerbrille abgenommen,
korrekt geführtes fahrtenbuch

Thomas Kling (5 juni 1957 – 1 april 2005)


De Nederlandse literair criticus Carel Peeters werd geboren in Nijmegen op 5 juni 1944. Zie ook alle tags voor Carel Peeters op dit blog.

Uit:Voor het ontwikkelde hart

‘Leven! Leven!’, roept Gilbert uit in de aardige dialoog The Critic as Artist van Oscar Wilde. ‘Klop niet bij het leven aan voor de vervulling van je verlangens of voor ervaringen. Het is een ding dat wordt beperkt door de omstandigheden en onsamenhangend is in zijn verschijning. Het bezit niet dat fijnzinnige samengaan van vorm en geest wat het enige is dat een artistiek en kritisch temperament bevredigt.’ Het is bekend dat de geplaagde estheet Wilde in de kunst iets zag dat te weinigen erin zagen: een lijfwacht, een aantal verzorgde jongeheren die er voor zouden moeten zorgen dat hem niets overkomt. ‘Moeten we dan voor alles bij de kunst zijn?’, vraagt Gilberts sputterende tegenvoeter Ernest. ‘Voor alles,’ antwoordt Gilbert, ‘want kunst kan ons niet verwonden.’ H.A. Gomperts zou op de vraag van Ernest of je voor alles bij de kunst moet zijn niet antwoorden ‘voor alles’, maar ‘voor veel’. Bij hem is de kunst niet de lijfwacht van het leven, maar een onafgebroken werkende expeditie die zich een weg baant in de jungle van de wereld: Gomperts is ‘een jager op alles wat tot het leven verleidt’, schrijft hij in het essay Jagen om te leven uit 1949; hij wordt niet, zoals Wilde, door het leven gedwongen zich te verschansen in de kunst, hij accepteert het leven en de wereld zoals zij zijn en gebruikt de kunst ‘als een middel om het leven dichterbij te brengen, om het beter doordringbaar te maken, om het onweerstaanbaar te maken en om de gehechtheid er aan te vergroten’, en niet als ‘een methode om zich door een beschermende laag van “schoonheid” van het leven te scheiden.’

Het verschil tussen Oscar Wilde – die dit keer het masker van Gilbert draagt – en H.A. Gomperts is groot; ze willen precies het tegenovergestelde. Het verschil is dat Oscar Wilde geen Nederlands kon lezen en daarom niets van Multatuli tot zich heeft kunnen nemen. Had hij dat wel gekund dan had hij kennisgemaakt met een schrijver die de kunst gebruikte om het leven draaglijk te maken en niet om er zich in te verschansen.“

Carel Peeters (Nijmegen, 5 juni 1944)
Hier met Rudi Kousbroek (rechts)


Zie voor nog meer schrijvers van de 5e juni ook mijn blog van 5 juni 2011 deel 2.