Tomas Tranströmer, Henry James, Jeffrey Archer, Daniël Samkalden, Bliss Carman, Beate Morgenstern

De Zweedse dichter en schrijver Tomas Tranströmer werd geboren in Stockholm op 15 april 1931. Zie ook alle tags voor Tomas Tranströmer op dit blog.


April und Schweigen

Öde liegt der Frühling
Der samtdunkle Wassergraben
kriecht neben mir
ohne Spiegelbilder.

Das einzige, was leuchtet,
sind gelbe Blumen.

In meinem Schatten werde ich getragen
wie eine Geige
in ihrem schwarzen Kasten.

Das einzige, was ich sagen will,
glänzt außer Reichweite
wie das Silber
beim Pfandleiher.



Wenn der Büttel sich langweilt, wird er gefährlich. Der

brennende Himmel zieht sich zusammen.

Klopfzeichen sind zu hören von Zelle zu Zelle
und der Raum strömt herauf aus dem Bodenfrost.

Manche Steine leuchten wie Vollmonde.



Phantastisch zu spüren, wie mein Gedicht wächst,

während ich schrumpfe.

Es wächst, nimmt meinen Platz ein.

Es verdrängt mich.

Es wirft mich aus dem Nest.

Das Gedicht ist fertig.

Vertaald door Hannes Grössel


Tomas Tranströmer (Stockholm, 15 april 1931)


De Amerikaanse schrijver Henry James werd geboren in New York op 15 april 1843. Zie ook alle tags voor Henry James op dit blog.


Uit: The Portrait of a Lady

“It stood upon a low hill, above the river—the river being the Thames, at some forty miles from London. A long gabled front of red brick, with the complexion of which time and the weather had played all sorts of picturesque tricks, only, however, to improve and refine it, presented itself to the lawn, with its patches of ivy, its clustered chimneys, its windows smothered in creepers. The house had a name and a history; the old gentleman taking his tea would have been delighted to tell you these things: how it had been built under Edward the Sixth, had offered a night’s hospitality to the great Elizabeth (whose august person had extended itself upon a huge, magnificent, and terribly angular bed which still formed the principal honour of the sleeping apartments), had been a good deal bruised and defaced in Cromwell’s wars, and then, under the Restoration, repaired and much enlarged; and how, finally, after having been remodelled and disfigured in the eighteenth century, it had passed into the careful keeping of a shrewd American banker, who had bought it originally because (owing to circumstances too complicated to set forth) it was offered at a great bargain; bought it with much grumbling at its ugliness, its antiquity, its incommodity, and who now, at the end of twenty years, had become conscious of a real æsthetic passion for it, so that he knew all its points, and would tell you just where to stand to see them in combination, and just the hour when the shadows of its various protuberances—which fell so softly upon the warm, weary brickwork—were of the right measure. Besides this, as I have said, he could have counted off most of the successive owners and occupants, several of whom were known to general fame; doing so, however, with an undemonstrative conviction that the latest phase of its destiny was not the least honourable.”


Henry James (15 april 1843 – 28 februari 1916)

Portret door Annie Louise Swynnerton


De Britse schrijver Jeffrey (Howard) Archer, Baron Archer of Weston-super-Mare, werd geboren op 15 april 1940 in Londen. Zie ook alle tags voor Jeffrey Archerop dit blog.


Uit: First Among Equals

„Thursday 10 December 1964

Mr. Speaker rose and surveyed the Commons. He tugged at his long black silk gown, then nervously tweaked the full-bottomed wig that covered his balding head. The House had almost got out of control during a particularly rowdy session of Prime Minister’s questions, and he was delighted to see the clock reach three-thirty. Time to pass on to the next business of the day.

He stood shifting from foot to foot waiting for the 500-odd members present to settle down before he intoned solemnly, “Members desiring to take the oath.” The packed assembly switched its gaze from the Speaker to the far end of the Chamber, like a crowd watching a tennis match. There, standing at the bar of the Commons, was the victor of the first by-election since the Labour party had taken office some two months before.

The new member, flanked by his proposer and seconder, took four paces forward. Like well-drilled guardsmen, they stopped and bowed. The stranger stood at six-foot-four. He looked like a man born with the Tory party in mind, his patrician head set on an aristocratic frame, a mane of fair hair combed meticulously into place. Dressed in a dark gray, double-breasted suit and wearing a Guards’ tie of maroon and blue, he advanced once again toward the long table that stood in front of the Speaker’s chair between the two front benches which faced each other a mere sword’s length apart.

Leaving his sponsors in his wake, he passed down the Government side, stepping over the legs of the Prime Minister and Foreign Secretary before being handed the oath by the Clerk of the House.

He held the little card in his right hand and pronounced the words as firmly as if they had been his marriage vows.“


Jeffrey Archer (Londen, 15 april 1940)


De Nederlandse schrijver, columnist, kleinkunstenaar en zanger
Daniël Samkalden werd geboren op 15 april 1979 in Naarden. Zie ook mijn blog van 15 april 2011.


Uit: The Grand (Column)

„Nu ze vaag laten doorschemeren dat ze tot koninklijke families behoren, sla ik om als een blad in de wind. Ik wilde ze negeren, de twee dronken vrouwen die nauwelijks nog op hun benen konden staan, maar I. liet een opening, stelde een zachtaardige vraag in plaats van dat hij korte, gesloten woorden sprak en nu leunen ze bij ons in de fauteuils alsof het hangmatten zijn. Het was zijn idee om vannacht ons geld op een andere plek uit te geven dan we gewend zijn. In de cocktailbar van luxehotel The Grand drinken wij onze derde Manhattan, een opeenstapeling van sterke dranken die op zichzelf al lastig weg te drinken zijn: whisky, vermout, rum, brandewijn, bedacht door de moeder van Churchill, zegt de barman als hij de kers verdrinkt.

I. blijkt naast prinses Stephanie van Zweden te zitten en ik hou een gesprek gaande met prinses Godelieve van België, die in haar leven voortdurend op de vlucht is voor de paparazzi, vertelt ze. Uit welke hoek ik ze ook observeer, hoeveel Manhattans we hier ook zullen drinken, mooi zijn ze niet, de prinsessen. Verre van dat.“


Daniël Samkalden (Naarden, 15 april 1979)


De Canadese dichter Bliss Carman werd geboren in Fredericton, in de provicincie New Brunswick op 15 april 1861. Zie ook alle tags voor Bliss Carman op dit blog.

Lord of my Heart’s Elation

Lord of my heart’s elation,
Spirit of things unseen,
Be thou my aspiration
Consuming and serene!

Bear up, bear out, bear onward
This mortal soul alone,
To selfhood or oblivion,
Incredibly thine own,—

As the foamheads are loosened
And blown along the sea,
Or sink and merge forever
In that which bids them be.

I, too, must climb in wonder,
Uplift at thy command,—
Be one with my frail fellows
Beneath the wind’s strong hand,

A fleet and shadowy column
Of dust or mountain rain,
To walk the earth a moment
And be dissolved again.

Be thou my exaltation
Or fortitude of mien,
Lord of the world’s elation,
Thou breath of things unseen!

Bliss Carman (15 april 1861 – 8 juni 1929)


De Duitse schrijfster Beate Morgenstern werd geboren op 15 april 1946 in Cuxhaven. Zie ookalle tags voor Beate Morgenstern op dit blog.


Uit: Der Gewaltige Herr Natasjan. Eine Burleske

“Nun also ist es Zeit, einen Verlag zu suchen, der die Aufzeichnungen druckt. Ob ich ihn finde, liegt nicht in meiner Hand.
In diesem Fall bin ich froh, dass ich alles Weitere dem Schicksal überlassen kann.
Zu Beginn der Handlung befinden wir uns im Juni des Jahres 89 in der Sozialistischen Räterepublik Nemezien, die wir milde spottend
Ständig Ratlose Republik Nemezien oder Siegreiche Rentner Regieren Nemezien oder auch bissig SowjetRussisch Regiertes Nemezien
nannten. Stärkere Spottnamen spare ich aus. Ich beteilige mich nicht an dem Spiel, das da heißt, tote Riesen oder Zwerge zu treten. Auch bestätigt uns westliche Geschichtsschreibung zur Genüge, dass wir in einem Satellitenstaat der inzwischen ebenfalls untergegangenen UdSSR lebten. Wir selbst haben immer versucht, uns vom großen Bruder abzugrenzen und uns einfach als Nemezen gesehen, mit einem durch den Krieg bedingten Sonderschicksal bedachte ostdeutsche Stämme.”


Beate Morgenstern (Cuxhaven, 15 april 1946)


Zie voor nog meer schrijvers van de 15e april ook mijn vorige blog van vandaag en eveneens mijn eerste blog van vandaag.