Rense Sinkgraven, Kurt Drawert

De Nederlandse dichter Rense Sinkgraven werd op 17 maart 1965 geboren in het Friese Sint Jacobiparochie. Zie ook alle tags voor Rense Sinkgraven op dit blog.

 

Begraafplaats Wierum

Vogel schreeuwt
tegen de lucht.
Zo brons kan dood zijn.

De schelpen zijn een weg
naar Santiago de Compostela
hier in Wierum.
Onwennig liggen zij op
dit eiland zonder branding,
zonder zon. De gloedgele bol
is een roestrood hek, tralies
om het leven.
Mijn liefste!
Mijn medepelgrim van de Weg.

Bewonder mijn vleugels.
Zwever.

 

Mis-en-scène

Vogels
klankkarkasjes
in alle toonaarden.
Wind een
ingetogen trekharmonica.
Water
kabbelend metronoom.
Kikkers
ritmisch monotoon.
Instrumentarium
mortuarium in:
Ondergang
van een zonsondergang.

 

Roes

Drank doordrenkt.
Hersens opgestuwd tot
ongekende hoogte.
Decompressiekamergedachten
van het Genie
getransponeerd in termen
als Socratisch Sadomasochisme,
Xanthippekittelaar en
het Onnoembare.
Dehydratatiehamerslagen
op de holle denktank
is al wat rest.

 

Rense Sinkgraven (Sint Jacobiparochie, 17 maart 1965)

 

De Duitse dichter en schrijver Kurt Drawert werd geboren op 15 maart 1956 in Henningsdorf. Zie ook alle tags voor Kurt Drawert op dit blog.

Dagboek

De wolken drijven weg
deze morgen, zoals de
woorden in mijn hart,

totdat ze verdwijnen als de
wolken in deze morgen,
de morgen in deze dag

en de dag in de zinnen:
Dat was een wolk of
dat was een morgen

verdwenen zal zijn. Ik
denk dat alles eindigt
doordat het begint en

het is maandag en de dingen
verdwijnen en ik ga
het huis uit, over de

straat, over het plein, jouw
opmerking in gedachten: “Onze
liefde is werkelijk”, zoals

deze morgen, deze wolken, deze
dag, zoals de woorden in mijn hart
werkelijk werkelijk zullen zijn

geweest.

 

Vertaald door Frans Roumen

 

 Kurt Drawert (Henningsdorf, 15 maart 1956)

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 17e maart ook mijn blog van 17 maart 2019 en ook mijn twee blogs van 17 maart 2018.

P. C. Hooft, Kurt Drawert

De geschiedkundige, dichter en toneelschrijver Pieter Cornelisz. Hooft werd geboren in Amsterdam op 16 maart 1581. Zie ook alle tags voor P. C. Hooft op dit blog.

Uit: Nederlandsche Historiën (Haarlem)

“De gezanten van Haarlem, hoewel zy met geenafwyzigh aanschyn by Don Frederik ontfangen wer-den, verworven echter meer niet, dan dat hy zichhooren liet, blyde oover hun’ bekeering te weezenen ten beste te zullen schrijven aan den Hartogh,zynen vaader, om de verzochte genaade. Daaren-tussen zouden zy gaan, en schikken de soldaaten teloozen. Dirk de Vries, viellicht kleene smaak in zooschraal een antwoordt, en quaader oogh op ’t vor-deren der krysrusting hebbende, oft (zoo ’t heette)om te wachten op naader bescheydt, bleef t’ Amsterdam. D’ andere twee, tot Haarlem gekeert opden vyfden van Wintermaandt, vonden de beeldenen Roomschen Godsdienst ter kerken uitgeworpen,werden voorts daatlyk in hechtenis genoomen en opDelft naa den Prinse gevoert. Men wil, dat JonkerChristoffel, in ’t uitspannen tot Leyde, lichtelyk ont-gaan kon, ’t en waar by gewaant hadde, met hetbesluyt der vroedschap voor alle vierschaaren ge-noegh te mooghen bestaan. Maar zyn’ Doorluchtig-heit nam ’t hoogher en hield den Staate daaraangeleeghen te zijn, dat niemandt volmaght aannaame,die teeghens zyn’ eygen eedt en den plicht van delastgeevers streed. Dies gink men ernstelyk met hunte rechte, ende werd meester Adriaan oopenbaarlykonthalst. Jonker Christoffel ooverleed in de gevan-kenis, aan misquaam (zoo men zeyde) van zwaarpynighen. Voorts verzuimden nocht Prins nochtStaaten, dien van Haarlem, by brieven, moedt in tespreeken, beloovende alle kosten van ’t onderhoudtder krysluiden uit de gemeene borze te vergoeden.En quamp ‘er de Heer van Sant Aldegonde, uit lastzyner Doorluchtigheit, de wet verstellen. Zommigender zelve, die tot het handelen met den vyandt ge-stemt hadden, bewaarde men eenen zekeren tydtin hunne huyzen. “

 

Pieter Cornelisz. Hooft (16 maart 1581 – 21 mei 1647) Portret door Jan Maurits Quinkhard, 1738-48

 

De Duitse dichter en schrijver Kurt Drawert werd geboren op 15 maart 1956 in Henningsdorf. Zie ook alle tags voor Kurt Drawert op dit blog.

 

SISYPHUS

Dat waren de dagen
toen er een voorwerp was
dat moest worden verplaatst.

Dat de opdracht een flop was
en de hoek van de helling
het object telkens kantelen

en terugvallen liet
kon als straf
alleen in de onderwereld gelden,

waarin amateurs aan het werk zijn.
– Geen gevoel voor het plezier
van herhaling,

zolang er nog materie
in het spel blijft,
geen rechtspleging,

die hij serieus moest nemen.
Sinds zijn vrijspraak
hangt hij somber wat rond

en staart in de leegte
tussen de handen.

Keer op keer.

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Kurt Drawert (Henningsdorf, 15 maart 1956)

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 16e maart ook mijn twee blogs van 16 maart 2019.

Ben Okri, Kurt Drawert

De Nigeriaanse dichter en schrijver Ben Okri werd geboren op 15 maart 1959 in Minna, Nigeria. Zie ook alle tags voor Ben Okri op dit blog.

Ben Okri (Minna, 15 maart 1959)

 

De Duitse dichter en schrijver Kurt Drawert werd geboren op 15 maart 1956 in Henningsdorf. Zie ook alle tags voor Kurt Drawert op dit blog.

 

Wat gebeurt er morgen

Vanaf de toppen van de bomen voor mijn raam
zakt langzaam het goud in het meer. De zwaan
is weer een dier onder andere dieren.

Dat was te voorzien.

En wat gebeurt er morgen?

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Kurt Drawert (Henningsdorf, 15 maart 1956)

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 15e maart ook mijn blog van 15 maart 2019 en ook mijn blog van 15 maart 2015 deel 2.

Jochen Schimmang, Pier Paolo Pasolini

De Duitse schrijver Jochen Schimmang werd geboren op 14 maart 1948 in Northeim. Zie ook alle tags voor Jochen Schimmang op dit blog.

Uit: Neue Mitte

„Ein kleiner Mann in den frühen Achtzigern kam aus dem Gebäude, in einem blaugrauen Kittel und mit einer uralten Ballonmütze auf dem Kopf. »Das ist der Gärtner«, sagte ich spontan. »Der Obergärtner.« »Ganz recht«, bestätigte Sander. »Allerdings erst seit gut einem Jahr. Sein Name ist Ritz. Das sagt dir etwas?« »Nur als Name eines Hotels in Paris und eines anderen in Wolfsburg«, sagte ich. »Ritz hat früher viele Jahrzehnte als Berater gearbeitet. Ich weiß nicht warum, aber alle großen Firmen und viele Verbände und Politiker haben sich seiner Dienste versichert. Er ist dabei sehr reich geworden; er ist gewiss der Reichste hier auf dem Gelände.« »Ihr habt also auch Reiche und weniger Reiche hier?« »Selbstverständlich. Den egalitären Kram wollen nicht einmal die Anarchisten. Die wollen nur ohne Reglementierung von außen leben können und ihr Auskommen haben, und das haben sie bei uns. Ritz ist zwei Jahre vor mir hierher gekommen. Dann tauchte irgendwann das Thema der Begrünung des Geländes auf, angefangen mit den beiden Hochhaustrümmern. Da fungierte Ritz noch als Berater. Aber er ist Systematiker, weißt du, er hat sich gründlich ein-gearbeitet in die Gartenbaukunst und Landschaftsarchitektur, und dabei hat er spät im Leben seine eigentliche Bestimmung entdeckt. Wir hoffen, er bleibt uns noch lange erhalten. Am anderen Ende des Geländes hat er schon einen englischen Park angelegt und zwischen manchen der Flachbauten japanische Gärten. Seine größte Aufgabe besteht jetzt darin, die erste Ruine zu begrünen. Du hast ja gesehen, dass da noch das Chaos herrscht. Wir wollen aber in den Fluchten und Räumen kleine Gärten verschiedenen Stils anlegen, und die vordere Fassade soll eines Tages ganz hinter Grün verschwinden.“

 

Jochen Schimmang (Northeim, 14 maart 1948)

 

De Italiaanse filmregisseur, dichter en schrijver Pier Paolo Pasolini werd geboren in Bologna op 5 maart 1922. Zie ook alle tags voor Pier Paolo Pasolini op dit blog.

Acht gedichten voor Ninetto

8 /
Na een lange afwezigheid zette ik een plaat van Bach op, adem
de geurige aarde in de tuin in , denk ik nog eens
aan gedichten en romans die geschreven moeten worden en keer terug
naar de stilte van de ochtendregen,

het begin van de wereld van morgen.
Om me heen zijn de geesten van de eerste jongens,
degenen die je kende. Maar dat is voorbij. Hun dag
is verstreken en net als ik blijven ze ver van de top

waar de zon hun hoofden heeft verheerlijkt,
bekroond met die absurde kapsels in moderne stijl
en die lelijke Amerikaanse jeans die de geslachtsdelen verplettert.

Je lacht om mijn Bach en je zegt dat je medelevend bent.
Je spreekt bewonderende woorden voor mijn terneergeslagen broeders van links.
Maar in je lach is er de absolute afwijzing van alles wat ik ben.

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Pier Paolo Pasolini (5 maart 1922 – 2 november 1975)
Ninetto Davoli in Pasolinmi’s film “Il fiore delle Mille e una notte” uit 1974

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 14e maart ook mijn blog van 14 maart 2019 en ook mijn blog van 14 maart 2015 deel 2.

Guillermo Arriaga, Pier Paolo Pasolini

De Mexicaanse schrijver, scenarist, filmregisseur en producent Guillermo Arriaga Jordán werd geboren op 13 maart 1958 in Mexico-Stad. Zie ook alle tags voor Guillermo Arriaga op dit blog.

Uit: De ontembare

“Van kruidentherapieën tot bekkenoefeningen, van hormooninjecties tot afwisselend warme en koude douches, van temperaturen tot de beste seksuele standjes. Ten minste een van die methoden moet hebben gewerkt, want ik ben ter wereld gekomen.

Kapot van verdriet gingen mijn ouders naar huis. Mijn moeder raakte in een depressie. Ze wilde me niet verzorgen, ze wilde me niet voeden. Mijn vader moest niets van me hebben. Nadat hij door de chaos en de snelheid van de gebeurtenissen was meegesleurd naar de operatiekamer en daar aanwezig was geweest bij de keizersnede, walgde hij van de lijkgeur waarmee de huid van zijn pasgeboren zoon was doortrokken.

Jarenlang sliep ik in een kamer met twee ledikantjes. Mijn ouders hadden het neutraal gele babypakje dat voor mijn broertje of zusje was bedoeld bewaard, voor wanneer hij of zij uit het ziekenhuis zou komen. Uitgevouwen op wat zijn of haar ledikant had moeten worden. Soms zetten ze ’s avonds de babymobiel aan het plafond aan met figuurtjes van giraffen en olifanten. Dan draaide het ding in het donker met oplichtende sterretjes, ter afleiding van een leeg ledikantje en een als verdoofde moeder.

Mijn oma van vaderskant schoot me te hulp. Ze kwam bij ons inwonen toen ze had gemerkt hoeveel weerzin ik bij mijn ouders opwekte. Ze nam het op zich om me de fles te geven, mijn luiers te verschonen en me aan te kleden, tot mijn moeder vlak voor mijn eerste verjaardag ontwaakte uit haar langdurige lethargie en van de natuur haar moederinstinct terugkreeg.”

 

Guillermo Arriaga (Mexico-Stad. 13 maart 1958)

 

De Italiaanse filmregisseur, dichter en schrijver Pier Paolo Pasolini werd geboren in Bologna op 5 maart 1922. Zie ook alle tags voor Pier Paolo Pasolini op dit blog.

 

Acht gedichten voor Ninetto

7 /
Na veel huilen, in het geheim
en onder jouw ogen, na veel wanhoopsdaden
in scène gezet te hebben, nam je
de uiteindelijke beslissing je over te geven

en nooit meer gezien te worden. Ik ben er klaar mee.
Ik heb me als een gek gedragen. Ik laat het water niet lopen
uit de bron van mijn goed en mijn kwaad:
deze pacten tussen mannen zijn niet voor jou of misschien

ben je te bedreven in het breken ervan,
begeleid door een Genius die je de zekerheid geeft
waardoor je van gedaante bent veranderd. Je

weet op de juiste knop te drukken.
Als ik spreek, zeg je “nee”
en ik beef van walging en woede
bij de gedachte aan onze onvergetelijke gelukkige uren.

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Pier Paolo Pasolini (5 maart 1922 – 2 november 1975) Pier Paolo Pasolini en Ninetto Davoli

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 13e maart ook mijn blog van 13 maart 2021 en eveneens mijn blog van 13 maart 2019 en ook mijn blog van 13 maart 2016 deel 1 en eveneens deel 2 en ook deel 3.

Dave Eggers, Naomi Shihab Nye

De Amerikaanse schrijver Dave Eggers werd geboren op 12 maart 1970 in Chicago. Zie ook alle tags voor Dave Eggers op dit blog.

Uit: De monnik van Mokka (Vertaald door Koos Mebius)

“Hij schiet de Blue Bottle in om vrienden die daar werken te begroeten en om voor mij een kop Ethiopische koffie te halen. Hij staat erop dat ik even wacht tot de koffie wat is afgekoeld. Koffie moet je niet te heet drinken, zegt hij: dan komt het aroma niet tot zijn recht en kunnen de smaakpapillen hun werk niet goed doen. Als we ons helemaal hebben geïnstalleerd en de koffie minder heet is, steekt hij van wal over zijn gevangenschap en de bevrijding daaruit in Jemen, over hoe hij opgroeide in de wijk Tenderloin in San Francisco – in veel opzichten de grootste probleemwijk van de stad – en hoe hij, terwijl hij de kost verdiende als portier in een luxe appartementenfl at, zijn roeping in de koffie vond.
Mokhtar praat snel. Hij zit vol humor en heeft een uiterst oprechte inborst. De verhalen die hij vertelt illustreert hij met foto’s op zijn telefoon. Soms laat hij een stukje van de muziek horen waar hij tijdens een bepaalde periode naar luisterde. Soms slaakt hij een zucht. Soms verwondert hij zich erover dat hij nog in leven is en dat het hem uiteindelijk zo goed is vergaan, van arm jochie uit de Tenderloin tot succesvol koffie-importeur. Soms begint hij te lachen, als hij er zelf weer versteld van staat dat hij niet dood is, terwijl hij een Saoedisch bombardement op Sana’a heeft moeten doorstaan en tijdens de burgeroorlog door twee verschillende groeperingen in Jemen kort werd vastgehouden. Maar hij wil het vooral graag over koffie hebben. Hij wil me foto’s van koffieplanten en koffieboeren laten zien. Hij wil vertellen over de geschiedenis van koffie, over de avonturen en de waaghalzerij die het mogelijk hebben gemaakt dat koffie de brandstof is geworden voor een groot deel van de wereldwijde menselijke productiviteit, een grondstof waar zeventig miljard dollar in omgaat. De enige momenten waarop hij bedachtzamer spreekt, is als hij vertelt dat zijn familie en vrienden zo bezorgd waren toen hij in Jemen vastzat. Dan worden zijn grote ogen vochtig en valt hij even stil; hij tuurt naar de foto’s op zijn telefoon, tot hij zichzelf weer in de hand heeft en verder kan vertellen.”

Dave Eggers (Chicago, 12 maart 1970)

 

De Amerikaanse dichteres en schrijfster Naomi Shihab Nye werd geboren op 12 maart 1952 in St. Louis, Missouri. Zie ook alle tags voor Naomi Shihab Nye op dit blog.

San Antonio

Vanavond bleef ik stilstaan bij je naam,
die delicate montage van klinkers
een stem in mijn hoofd.
Je sliep toen ik aankwam.
Ik stond bij je bed
en keek hoe de lakens zachtjes omhoog kwamen.
Ik wist welke lichtinval
je zou doen omdraaien.
Het was toen dat ik voelde
hoe de snelwegen uit mijn handen gleden.
Ik herinnerde me de oude mannen
in het café aan de westkant,
dominostenen delend als magische bedels.
Op dat moment wist ik,
als een vrouw die achterom kijkt.
dat Ik je niet zou kunnen verlaten,
of iemand vinden van wie ik meer hield.

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Naomi Shihab Nye (St. Louis, 12 maart 1952)

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 12e maart ook mijn blog van 12 maart 2019 en ook mijn blog van 12 maart 2018 en ook mijn blog van 12 maart 2017 deel 2.

Karl Krolow

De Duitse dichter en schrijver Karl Krolow werd geboren op 11 maart 1915 in Hannover. Zie ook alle tags voor Karl Krolow op dit blog.

 

DIE SCHIFFE

Mit dem Pesthauch, den Gasen
Von Tang und faulendem Hai,
Fahren sie lautlos. Es blasen
Mondwärts die Winde vorbei,
Werfen hinab zu den Fischen
Regen wie Speichel dazwischen.

In die löschenden Lichter
Fällt wie Gelächter die Nacht,
Regnet der Regen dichter,
Duftet das Süßholz der Fracht,
Schwebt über Planken, die schwitzen,
Quälender Dunst der Lakritzen.

Hunde heulen, und Schritte
Kommen im Finstern gescharrt,
Nehmen in ihre Mitte
Angst, die sie froschfingrig narrt.
Und zwischen Balken und Taue
Krümmt sich die höllische Klaue.

Seufzer schallen von oben
Hinter den Schiffen her,
Klagen, dem Nichts verwoben,
Und von Gesichten schwer,
Während die Kiele schon streichen
Hin zu den andern Bereichen.

 

PAPPELLAUB

Sommer hat mit leichter Hand
Laub der Pappel angenäht
Unsichtbarer Schauder ist
Windlos auf die Haut gesät.

Zuckt wie Schatten Vogelbalg,
Spötterbrust, als winzger Strich:
Ach, schon wird es Überfall,
Wie sie blätterhin entwich!

Luft, die unterm weichen Flug
Kurzer Schwinge sich gerührt,
Schlägt wie blaue Geißel zu,
Die die dumpfe Stille führt.

Grüne Welle flüstert auf.
Silbermund noch lange spricht,
Sagt mir leicht die Welt ins Ohr,
Hingerauscht als Ungewicht.

 

Ein Uhr mittags

Das Licht fällt nicht umsonst
Senkrecht.
Wer die Augen schließt,
sieht blaue Sensen am Himmel.
Ein Uhr mittags. Die Blumen
Hingen mit gebrochenem Genick
In der Windstille.
Aus dem Steinbruch kommen Pfiffe.
Sie gelten einer Flasche Bier
Oder einem Hund, der sich verlief.
In den Heuschobern
Rascheln Mäuse
Und weibliche Schenkel.

Handbreiter Schatten
Verschwindet gleichzeitig
Mit dem letzten Laut,
Der zu hören ist.

 

De wolk

Jij kunt met haar
gaan wandelen,
zolang er geen hemels fenomeen is
dat haar bestormt.

Het water schenkt haar
zijn aandacht
en wuift uit verdampende rivieren.
Het raakt het geheugen
van de regen.

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Karl Krolow (11 maart 1915 – 21 juni 1999)

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 11e maart ook mijn blog van 11 maart 2019 en ook mijn blog van 11 maart 2018 deel 2.

John Rechy, Pier Paolo Pasolini

De Amerikaanse schrijver John Rechy werd geboren op 10 maart 1934 in El Paso, Texas. Zie ook alle tags voor John Rechy op dit blog.

Uit: Bodies and Souls

“Now, Los Angeles is a city of scarred beauty. But for miles and miles throughout its stretching horizon, its flowered, verdant beauty, as grand as that of any other city in the world, is unmarred. In this city of grass and trees perennially green, layered in shades of amber green, rusted green, silver green; of flowers that flash out of shrubs in crimson and gold flames; a city overlooked by palm trees that transform long streets into corridors to distant hills; a city where blood-red bougainvillea pours over walls, balconies, sidewalks, streets, even the edges of the freeways; a city in which giant hibiscuses open into sparklers, scarlet orange leaves form proud paradisaical birds, and Joshua trees clutch torches of white blossoms; a city of roses pale as the sky or garish as an open wound; of jacaranda trees veiling the ground in lilac filigree; of enormous blossoms with colour-saturated hearts draining, through pastel veins, to white at their curled edges; of rampant flowers deep pink just before they turn red, azure this side of indigo, lavender that is almost violent; a city of flowers whose clashing colours and shapes assume a paradoxical harmony in recurrent discordance—in such a city, the young sheik filled his concrete urns with plastic yellow and white flowers and waxy artificial leaves. Hundreds of people came to stare in awe, disbelief, derision, admiration, envy, resentment at the ostentatious palace that dared to flaunt ancient foreign wealth in an area of somewhat less strident, newer—and concealed—excess. Scandal and outrage—bruiting’s of bigamy and assault—soon swirled about the house. The young sheik and his wife moved out, and the mansion was left in vague judgment. Then fire burst from the heart of the house, its arced windows and doors exploding in pieces of coloured glass and mosaic. During the night of probable arson, a tarnished glow captured the mansion. After the fire—quickly extinguished—burlier guards inherited the vacated palace. Unnoticed at first because they sputtered with small yellow buds, weeds made incursions into the lawns. then exposed leprous patches of dirt. Tourists ripped pieces off the black-stoned walls and left white, gashed scars. Grime has settled on the plastic flowers. Windows and doors are barricaded. A blackened pine tree accepts rot from its roots.”

 

John Rechy (El Paso, 10 maart 1934)

 

De Italiaanse filmregisseur, dichter en schrijver Pier Paolo Pasolini werd geboren in Bologna op 5 maart 1922. Zie ook alle tags voor Pier Paolo Pasolini op dit blog.

Acht gedichten voor Ninetto

6 /
Als je zo lang pijn hebt gehad
en al zoveel maanden is het hetzelfde, je verzet je ertegen,
maar het blijft een realiteit waarin je bent gevangen.
Het is een realiteit die me alleen maar dood wil zien.
En toch sterf ik niet. Ik ben als iemand die misselijk is
en niet overgeeft, die zich niet overgeeft
ondanks de druk van Autoriteit. Maar mijnheer,
ik ben het, net als de hele wereld, met u eens.
Het is beter dat we op grote afstand worden gehouden.
In plaats van dood te gaan, zal ik u schrijven.
Op deze manier houd ik mijn kritiek intact
op uw hypocriete manier van leven,
wat mijn enige vreugde in de wereld is geweest.

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Pier Paolo Pasolini (5 maart 1922 – 2 november 1975)

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 10e maart ook mijn twee blogs van 10 maart 2019.

Koen Peeters, Pier Paolo Pasolini

De Vlaamse schrijver Koen Peeters werd geboren in Turnhout, 9 maart 1959. Zie ook alle tags voor Koen Peeters op dit blog.

Uit: De mensengenezer

“Miltvuur is de naam van een soldatenziekte.’ Ik keek tegen het zonlicht in naar mijn oom. Waarom sprak hij zo, met die donkere frons op het voorhoofd? ‘Er is niets aan te doen.’ Hij snoot zijn neus, vouwde traag de zakdoek dicht. ‘Remi, er is niets aan te doen,’ herhaalde mijn oom sussend. ‘We geven het door omdat we familie zijn’, en hij somde namen op van mannen en vrouwen. Kwaad slingerde hij die in mijn gezicht. Door hem spreekt nu weer de geest, dacht ik. Het waren de namen van familieleden. Sommige van hen lagen onder een zerk, anderen leefden nog. Mijn nonkel Marcel, met zijn kleine elegante snor, stak zijn brede borst vooruit, richtte zijn ongenaakbare blik wat hoger. Hij wreef langdurig in zijn handen. ‘Als wij boeren het land bewerken, neemt de geest van ons bezit. Hij is een onzichtbare reus die ons uitput. Als wij zweten, stinkt ons zweet naar hem.’ ‘Een geest in ons zweet? Hoe kan dat dan?’ vroeg ik. ‘De geest geeft ons hartkloppingen, en ook een maagkwaal. Als ik sterf aan kanker, komt dat door hem. ’Een geest? Een reus? Dat is onmogelijk, dacht ik. Nonkel Marcel zou trouwens niet sterven aan kanker maar aan een longontsteking.

Een geest, een genius, een daimon? Wat de oude professor daarmee bedoelde? De opsomming leek wel een dichtregel, een vers uit een klassiek gedicht, een poëtisch lijstje van drie verschillende mythische wezens. De professor knikte aanmoedigend. De geest, de genius, de daimon: ik begreep dit enigszins als het gevoel dat ook mij telkens in de Westhoek overviel. De professor, die ik meteen met zijn voornaam Remi mocht aanspreken, verhaalde soms van een reus die zich verschool in de mist, een monster dat bestond uit lichaamsresten van dode soldaten.  Opnieuw knikte Remi alsof ik net iets had gezegd, maar dat was niet zo. Hij vertelde me over de gesprekken die hij als tienjarige jongen voerde met zijn oom.”

Koen Peeters (Turnhout, 9 maart 1959)

 

De Italiaanse filmregisseur, dichter en schrijver Pier Paolo Pasolini werd geboren in Bologna op 5 maart 1922. Zie ook alle tags voor Pier Paolo Pasolini op dit blog.

 

Acht gedichten voor Ninetto

5 /
De wind huilde door de Piazza dei Cinquecento
zoals in een kerk – was er geen teken van vuil.
Ik reed alleen door de verlaten straten. Het was bijna 2 uur ’s nachts.

In de kleine tuin zie ik de laatste twee of drie jongens,
noch Romeins noch van het platteland, cruisen voor
1000 lire. Hun gezichten zijn steenkoud. Maar ze hebben geen ballen.

Ik stopte de auto en riep naar een van hen.
Hij was een fascist, ’t zat hem niet mee en ik worstelde
om zijn wanhopige hart aan te raken.

Maar in het donker zag ik hem naar me kijken.
Je bent met je auto gekomen en hebt je plezier gehad, Paolo.
Dat gedegenereerde personage zat hier naast je. Hij is je dubbelganger.
Goedkope gestolen snuisterijen hangen aan zijn autoraam.

Nu moet je gaan
maar waar kun je heen? Hij is er altijd.

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Pier Paolo Pasolini (5 maart 1922 – 2 november 1975)
Ninetto Davoli in 1971

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 9e maart ook mijn twee romenu blogs van 9 maart 2019.

Walter Jens, Pier Paolo Pasolini

De Duitse schrijver, classicus, literair historicus, criticus en vertaler Walter Jens werd geboren op 8 maart 1923 in Hamburg.Zie ook alle tags voor Walter Jens op dit blog.

Uit: Frau Thomas Mann

„Alfred und Hedwig Pringsheim wurden zwischen 1879 und 1883 fünf Kinder geboren, vier Buben: Erik, Peter, Heinz, und – als letztes, am 24. Juli 1883 – ein Zwillingspärchen: Klaus und Katharina Hedwig. In den Aufzeichnungen, die Hedwig Pringsheim seit der Geburt des Ältesten bis 1898 über die Entwicklung ihrer Kinder führte, wurde das Mädchen zunächst Käte oder Kati, später, als Zehnjährige, Katja genannt. Der Bruder Heinz führt diese Namensgebung auf die damalige französische Gouvernante der Kinder, Mme. Griselle, zurück, die lange in Russland gelebt und die dort gebräuchliche Abkürzung «Katju» in die Familie eingeführt habe. «Katia» dagegen ist die Schreibweise, in der die Heranwachsende seit Anfang der neunziger Jahre ihre Briefe, später auch fast alle offiziellen Schreiben, zum Beispiel das Gesuch um Abiturszulassung, unterschrieb. Auch die aus Interviews zusammengestellte Autobiographie Meine ungeschriebenen Memoiren nennt als Autorin den Namen Katia Mann. Diesen Erinnerungen ist zu entnehmen, dass die Geburt des vierten (und unerwarteten fünften) Kindes Hedwig Pringsheim in ihrem Feriendomizil in Feldafing überraschte: «Niemand war da außer der Bauersfrau, und es gab ja kein Telefon. [Als das erste Kind, ein Junge, auf der Welt war] sagte sie <Jessas! Es kommt noch eins!> Das war dann ich.» Nach vier Buben also ein Mädchen. Es scheint allerdings, dass die kleine Kati ihre Geschlechtszugehörigkeit im ersten Jahrzehnt ihres Lebens recht konsequent als Irrtum der Natur aufgefasst hat: «Kati sagt […1, als wir auf die Welt kamen, da hat man sich geirrt und gemeint, ich bin’s Mädel, aber ich bin der Bub», notierte die Mutter im November 1888 in ihren Aufzeichnungen, in denen sie bereits ein Jahr zuvor, im Rückblick auf den Heiligen Abend, resigniert vermerkt hatte, dass «das dumme, allem Mädeltum abgeneigte Mädel» sofort «ihr nettes Puppenservice gegen Peters Pistole» eingetauscht habe. Und das, obwohl Hedwig Dohms Tochter bereits in der Vorweihnachtszeit viel Kraft darauf verwendet hatte, den Kindern «die Narretei» mit den Soldaten auszutreiben -erfolglos, wie sie etwas ratlos vermerkte: «Es hilft alles nichts, von allen Kostbarkeiten lieben sie einzig die 3 Bogen Soldaten ä 75 Pfennig, die sie mit Leidenschaft ausschneiden und mit denen sie einzig wirklich spielen.»

Walter Jens (8 maart 1923 – 9 juni 2013)
Monika Mann, Hedwig Pringsheim, Thomas en Katia Mann, Alfred Pringsheim in 1932

 

De Italiaanse filmregisseur, dichter en schrijver Pier Paolo Pasolini werd geboren in Bologna op 5 maart 1922. Zie ook alle tags voor Pier Paolo Pasolini op dit blog.

Acht gedichten voor Ninetto

4 /
Er bestond in deze wereld iets zonder prijs.
Het was uniek. Weinigen waren zich hiervan bewust.

Geen code van de kerk kan het classificeren.
Ik stond er tegenover in het midden van de reis door het leven
zonder gids om me door deze hel te leiden.
Uiteindelijk had het geen zin
ofschoon het mijn hele realiteit verteerde.
Je wilde al het goede vernietigen, dat eruit voortkwam,
langzaam, langzaam, met je delicate handen.
Je was niet toegewijd en toch kan ik niet begrijpen
waarom er zoveel woede in je ziel was
tegen een liefde die zo kuis was.

 

Vertaald door Frans Roumen

 

Pier Paolo Pasolini (5 maart 1922 – 2 november 1975)
Portret door Zani Corrado, 2018

 

Zie voor nog meer schrijvers van de 8e maart ook mijn blog van 8 maart 2019 en ook mijn blog van 8 maart 2017 en ook mijn blog van 8 maart 2015 deel 2.